ارزیابی، نظارت و کنترل

ارزیابی، نظارت و کنترل

برای کنترل، ارزیابی و نهایتا نظارت بر عملکرد یک سیستم بعد از طراحی و هدفگزاری نوبت تعریف یک مدل و استخراج شاخص هاست. محور اصلی این نوشتار طراحی/ انتخاب شاخص های مناسب و کافی است.

مناسب یعنی تا حد ممکن نمایانگرعملکرد سیستم مطابق با اهداف و استراتژی ها باشد مثلا برای واحد فروش میزان تحقق برنامه فروش با رعایت حد اعتباری هر مشتری، و کافی به معنی تعدد حداقلی شاخص هایی که در عین پوشش همه جوانب مهم و موثر عملکرد یک سیستم به لحاظ تعدد و نحوه محاسبه و مدل تحلیلی نوساناتشان در یک بازه زمانی معین و موثر، قابل محاسبه، قابل تحلیل و قابل بررسی باشند.

مدل های تعالی اجزا مدل به دو بخش تقسیم می شوند:دستاوردها و توانمندسازها به نظر می رسد در مورد شاخص ها هم باید به این دسته بندی دقت شود.

اندازه گیری دستاوردها مثل میزان فروش، حاشیه سود، ….نشاندهنده نتایج عملکرد یک سیستم طی یک دوره زمانی خاص می باشند و البته از جنس اندازه گیری دست یابی به اهداف می باشند و اندازه گیری آنها برای کنترل عملکرد لازم و ضروری است. اما بررسی دلایل انحراف از اهداف را هرگز نمایان نمی کنند و عملا زمانی محاسبه می شوندکه دیگر برای هر اقدام جبرانی فرصتی وجود ندارد و شاید در صورت تحلیل منجر به اقدامات اصلاحی برای دوره بعدی عملکردی شوند.گروه شاخص های پیشران/ توانمندسازها، یعنی شاخص هایی که طی دوره دایما قابل اندازه گیری هستند و به لحاظ طراحی مدل سیستم و روابط علت و معلولی حاکم بر آن ناظر بر شاخص های عملکردی/ دستاوردها، می باشند و روابط سیستماتیک آن ها کاملا قابل تبیین است و نوسانات متناظر بر هر کدام نتایج مشخصی بر عملکرد دارد.

محاسبه و اعمال نظارت از طریق تحلیل این گروه شاخص ها، ریسک از دست دادن فرصت جبران انحراف عملکرد طی دوره را کاهش خواهد داد. موجودی انبار را در نظر بگیرید یا میزان مشتریان در صف برای دریافت خدمات، هر دو در مقطع زمانی خاص از دوره عملکردی سیستم قابل اندازیه گیری هستند و صد البته نمایانگر اتقاقی در جریان ورودی و یا خروجی انبار یا مشکلی در نقطه ارایه سرویس هستند با رصد این گروه شاخص ها ریسک از دست رفتن فرصت در یک دوره عملکرد کاهش یافته و با نظارت بر سیستم قبل از دوره کنترل می توان از عدم دست یابی به اهداف جلوگیری کرد.

گروه شاخص های ارزیابی از جهت تناسب مدل برگزیده با دنیای کسب و کار و الزامات آن موضوعیت می یابد. جایگاه محصول، تناسب محصول، … و هر آنچه می تواند در ارزیابی و اندازه تناسب و مطلوبیت مدل کسب و کار، قابل اندازه گیری، تحلیل و بررسی باشد، گروه سوم از شاخص هایی هستند که برای ایجاد یک بستر کامل کنترل، نظارت و ارزیابی، ضروری هستند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *